Geschreven taal en beelddenken
Taal is niet de enige manier van denken. Beelddenken laat zien dat begrijpen ook begint met zien, voelen en ervaren — en dat taal pas daarna volgt.
Taal en beelddenken
Niet alle leerlingen denken in woorden.
Sommige leerlingen denken in beelden, situaties, gevoelens en bewegingen — nog voordat ze taal gebruiken om het uit te leggen.
Dat noemen we beelddenken.
In het onderwijs is taal vaak de standaard: lezen, schrijven, uitleg geven, samenvatten.
Maar voor veel leerlingen is taal niet de eerste ingang tot begrip, maar juist de vertaling van iets wat ze al “zien” in hun hoofd.
Waar het schuurt
Wanneer onderwijs vooral talig is ingericht, kan het lijken alsof deze leerlingen minder goed kunnen leren.
In werkelijkheid denken ze anders.
Ze hebben vaak:
- sterke verbeeldingskracht
- snel overzicht in complexe situaties
- creatief en associatief denken
- maar moeite met lineaire taalstructuren
Als die manier van denken niet wordt herkend, kan dat leiden tot misverstanden, frustratie en een verkeerd beeld van kunnen.
Wat er gebeurt als je het herkent
Zodra taal en beelddenken naast elkaar mogen bestaan, verandert er iets belangrijks.
Leerlingen:
- worden beter begrepen
- krijgen meer ruimte om te laten zien wat ze weten
- ervaren minder druk en onzekerheid
- en vinden makkelijker hun weg naar taal
Taal wordt dan geen barrière, maar een brug.